21 ธ.ค. 52 ซึ่งเป็นวันรับปริญญาของ กันเกรา ช่อที่ 18 เหนื่อยเหลือเกิน

เพียงแต่เห็นหน้าพระพัก(เขียนถูกป่าวไม่รู้)ก็หายเหนือยแล้วเรา
ซึ่งปกติคนเวลาจะรับพระราชทานปริญญาบัตรจะตื่นเต้นจนไม่กล้ามองหน้าท่าน
แต่สำหรับชั้น...มองตั้งแต่เิดินขึ้นไปแล้ว...ชัดมาก แล้วในที่สุดชั้นก็ทำถูกตามขั้นตอน แปลกมากไม่ตื่นเต้นไม่สั่นเลย

ขอบคุณนะ ต้อม ที่ไปรับกุ๊กกะอ๊อซตั้งแต่วันแรก
ขอบคุณ ตูล ที่มา่ส่งที่หอเวลาชั้นจำเป็นจริงๆ
ขอบคุณ กวาง ที่ขับรถพาไปที่ศูนย์กีฬาตลอด 3 วัน
ขอบคุณ พจ ที่นั่งเคียงข้างมาโดยตลอดและเป็นต้นแบบอยู่ข้างหน้าชั้น
ขอบคุณ น้อย ที่หาช่างทำผมให้และเลี้ยงข้าวเฉยเลย
ขอบคุณ เหวิน กิฟ พีช พี่เมะ น้องบิว น้องอ้อ ปลา ญาติทุกคน สำหรับช่อดอกไม้
ขอบคุณ น้องไก่ สำหรับของขวัญที่น่าอ่านมาก
ขอบคุณ อิ๋ว ที่พยายามหาเสื้อให้ และมา่ส่งที่คณะ
ขอบคุณ ตุ๊ก สำหรับลูกอม เวลาง่วงในที่ซ้อม
ขอบคุณ อาร์ต กะ ออน ที่ถ่ายรูปใ้ห้เค้ากะอ๊อซ และขอบคุณคำชม(คู่รักแห่งปี)
ขอบคุณ พีช สำหรับเข็มกะด้าย และรีดผมให้
ขอบคุณ กิ๊ฟ สำหรับเครื่องสำอาง โรวผมให้ และพาหนะตลอด 3 วัน
ขอบคุณ จิ๋ม ที่ชอบแก้ปัญหาให้เพื่อนเวลากูกลับคณะไม่ได้
ขอบคุณ ดิ๊ก ที่มารับไปซ้อมที่คณะ
ขอบคุณ น้ำตาของไอ้กิฟ ที่ทำให้ชั้นรู้สึกผิด (และผิดจริงๆ)
ขอบคุณ เพื่อนๆ tourism 8 ที่ยิ้มและเป็นกำลังใจให้กัน
ขอบคุณ อาจารย์ขวัญ อาจารย์แอน อาจารย์ตุ้ยสำหรับคำอวยพรที่ดี
ขอบคุณ บุคลากรทุกคนที่ช่วยกันในวันซ้อม
ขอบคุณ พี่กิฟ ที่ทำให้หัวเราะเวลาซ้อม (ท่านอนแกเท่ห์มาก)
ขอบคุณ น้องนุ่นและน้ายม ที่ถ่ายรูปให้ทู้กช๊อต
ขอบคุณ รถตู้ จากโรงพักพ่อ
ขอบคุณ ญาติ ทั้ง 14 คนที่เล่นไพ่รอช้านที่หอเห้อรวมทั้งเงินที่ให้มา(จากไหนหละ)
ขอบคุณ ญาติๆอีกทีที่ หัวเราะมาได้ตลอดทางกลับบ้าน
ขอบคุณ ลุงที่เลี้ยง บุ๊บเฟ่ จนอิ่มทุกคน
ขอบคุณ พ่อ แม่ ที่ตื่นเต้นแทนลูก (ภูมิใจแทนลูก)และทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้

และ

ขอบคุน อ๊อซ นะที่อยุ่ด้วยกันตลอด 5 วัน พาไปกินเชสเตอร์ที่ขอนแก่น
พาไปอุบลฯ พาไปซื้อรองเท้า(สีม่วง)55 และในการซ้อมรับปริญญาแถวกุ๊กอยุ่หน้าแถวอ๊อซ ต้องเดินผ่านอ๊อซทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย แถมยังพาไปเจอญาติๆอีกด้วย (โดยไม่ทันตั้งตัว) ฯลฯ มีอีกเยอะ

ขอบคุณผู้ที่มีี่ส่วนเกี่ยวข้องทุกคนที่ไม่ได้เอ่ยนามออกไปในครั้งนี้เพราะคิดไม่ออก

ขอให้ทุกคนเจอแต่สิ่งดีดีกลับไปค่ะ